بازی یکی از عوامل مهمی است که بر روحیه و شخصیت کودک اثر گذاشته و بخش جداییناپذیر زندگی اوست. روانشناسان و جامعهشناسان بر این باورند که بازی در سالهای اولیه برای کودک بسیار حیاتی است و به جز پدید آوردن شادی، برای رشد جسمی و روانشناختی کودک اهمیت ویژهای دارد. به وسیلة بازی، کودک راههای برخورد و تعامل با محیط پیرامون خود را فرا میگیرد و مهارتهای اجتماعی و زبانی را کسب میکند. بازی، فرصتهایی را برای ابراز وجود» و خلاقیت» در کودک فراهم میکند و نیز راهی مناسب برای تخلیه هیجانها و انرژیهای اضافی در او است. کودک از طریق بازی با فرهنگ جامعة خویش آشنا میشود؛ هنجارها و ارزشهای اجتماعی را درونی میکند و در نهایت، نقشهای اجتماعی را میپذیرد.
امروزه اهمیت بازی در دوران کودکی با پژوهشهای گستردهای به طور کامل تأیید شده است. برای مثال؛ اگر کودک را به ماهی تشبیه کنیم، بازی همانند آب زلالی است که کودک در آن شناور میباشد. پس بازی برای کودک، همان زندگی است. از اینرو باید شور زندگی را در میان کودکان ایجاد کرد و کودکان را همواره به بازی تشویق نمود.
چنان چه کودکی را از بازی محروم کنند، موجودیت، سلامت و آیندهاش را از او ستاندهاند. دنیای بدون بازی، از نظر کودک زندانی بیش نیست. بازی، زیرمجموعة سرگرمی است. سرگرمی دارای زیرمجموعههای متفاوت و تا حدی مرتبط به یکدیگر است که انواع بازی (از قبیل فکری و جسمی) شاخهای از آن محسوب میشود.
بیانات مقاممعظم رهبری در خصوص تفریح وشادی دردیدار باجمعی از اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزی
بازی ,کودک ,بازی، ,زندگی ,اجتماعی ,میکند ,بازی در ,است که ,میکند و ,را از ,اجتماعی را
درباره این سایت